Leopold Lichtwitz

Leopold Lichtwitz był niemieckim lekarzem internistą żydowskiego pochodzenia. Urodził się 9 grudnia 1876 roku w Oławie, wówczas znanej pod niemiecką nazwą Ohlau. Był synem lekarza okręgowego Jakoba Lichtwitza. Uczęszczał do miejscowego gimnazjum, a po maturze w 1896 roku studiował medycynę i chemię na uniwersytetach we Wrocławiu, Monachium, Fryburgu Bryzgowijskim i Lipsku. Doktorat uzyskał w 1901 roku. Do 1906 roku pracował jako lekarz w Oławie, następnie odbył dalsze studia chemiczne i podjął pracę w klinikach we Freiburgu i Getyndze. W 1908 roku habilitował się z medycyny.

W Getyndze kierował polikliniką medyczną i został profesorem nadzwyczajnym. W 1916 roku objął kierownictwo oddziału chorób wewnętrznych szpitala miejskiego w Altonie, a później został dyrektorem tej placówki. Od 1931 roku kierował Szpitalem Rudolfa Virchowa w Berlinie. Zwolniony w 1933 roku z powodu żydowskiego pochodzenia, wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Pracował jako szef Kliniki Chorób Wewnętrznych w Montefiore Hospital w Nowym Jorku, a następnie jako profesor medycyny klinicznej na Uniwersytecie Columbia. Napisał między innymi prace poświęcone chorobom nerek i patologii funkcji organizmu. Zmarł 16 marca 1943 roku w New Rochelle.

Na podstawie artykułu „Leopold Lichtwitz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.